Documents

15 views

Διακονία-890-07.01.2018.pdf

ΚΥΡΙΑΚΗ 07 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018 ΕΤΟΣ 18Ο ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 890 Διακονία ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ ΚΑΛΗ & ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!!! ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΑΜΠΕΡΙΑΣ ΧΑΝΙΩΝ Σύναξις του αγίου ενδόξου Προφήτου, άνθρωπο να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του Χριστού τον Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου
of 4
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.
Share
Tags
Transcript
  ΚΥΡΙΑΚΗ 07 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018   ΕΤΟΣ 1 8 Ο   ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 8 90 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΣΕΛΙΔΑ  1 από 4 Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ   Διακονία   ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΑΜΠΕΡΙΑΣ ΧΑΝΙΩΝ  Σύναξις του αγίου ενδόξου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου   Από πολύ παλιά   έχει καθορισθεί να εορτάζουμε κατά την επομένη ημέρα των Αγίων Θεοφανείων την Σύναξη του Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού ,  για το λόγο ότι αξιώθηκε να βαπτίσει τον Ιησού Χριστό. Ο Τίμιος Πρόδρομος υπήρξε ο Όρθρος που ανήγγειλε τον ερχομό της ημέρας του Κυρίου. Ο Όρθρος που προηγήθηκε της Ανατολής του Ηλίου της δικαιοσύνης. Έτσι τον ονομάζει ένας ύμνος των Θεοφανείων .   «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω , ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου». Ομιλεί το στόμα του Ασκητού. Ο χαρισματικός άνθρωπος που αναδείχθηκε «μείζων   εν  γεννητοίς γυναικών». Ο Άγιος   Ιωάννης ο Πρόδρομος κηρύσσει προδρομικά μέσα στην έρημο το μήνυμα του Ευαγγελίου του Χριστού. [ … ] Λίγες σε αριθμό οι λέξεις του, αλλά βαριές σε δύναμη μαρτυρίας. Ο άγγελος της ερήμου προετοιμάζει τον ερχομό του Κυρίου και κηρύσσει συνοπτικά τις διαστάσεις του λυτρωτικού του έργου.   Το προδρομικό αυτό έργο του Ιωάννου καθαγιάζεται και επικυρώνεται από τον εν Τριάδι Θεό στο γεγονός της βαπτίσεως του Κυρίου. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν αναμφίβολα μια ασκητική φυσιογνωμία. «Είχε το ένδυμα αυτού από τριχών καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, η δε τροφή αυτού ην ακρίδες και μέλι άγριον ». Αυτό σημαίνει πως ο Ιωάννης ήταν συγχρόνως και πρόδρομος, αλλά και υπόσχεση όλων των Αγίων Ασκητών της χριστιανικής ερήμου. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι το βασικό έργο του Ιωάννου ήταν ν' αφυπνίσει τις συνειδήσεις των ακουόντων το κήρυγμά του και όχι να θωπεύσει τα αυτιά τους.   Το κήρυγμά του, κήρυγμα μετανοίας, σκόπευε στην συνειδητοποίηση και εξαγόρευση της ενοχής τους, των αμαρτιών τους [...] Η μαρτυρία, η φωνή του αγγέλου της ερήμου είναι η ίδια η φωνή της Εκκλησίας που βοηθά τον άνθρωπο να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του Χριστού τον Μεσσία μέσα στην ξερή και άνυδρη έρημο του παρόντος κόσμου.   Η Εκκλησία μάς καλεί στη σημερινή εορτή να ακούσουμε την «φωνή βοώντος εν τη ερήμω ...» και να προετοιμάσουμε όλοι μας «την οδόν Κυρίου», για να εξανθίσει  η έρημος που ζούμε και λέγεται σύγχρονη κοινωνία και ο καθένας μας να βιώσει το βαθύτερο και πολυδύναμο  νόημά της με το « απελθείν εις ερημίαν των παθών του».   Όμως, την ημέρα αυτή εορτάζουμε και το γεγονός της μεταφοράς στην Κωνσταντινούπολη της τιμίας Χειρός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, που έγινε κατά τον ακόλουθο τρόπο:   Όταν ο Ευαγγελιστής Λουκάς μετέβη στην πόλη Σεβαστή στην οποία είχε ενταφιασθεί το τίμιο λείψανο του Προδρόμου, παρέλαβε από τον τάφο τη δεξιά χείρα του Αγίου Ιωάννου και την μετέφερε στην Αντιόχεια. Δια της δεξιάς χειρός του Προδρόμου γίνονταν στην Αντιόχεια πολλά θαύματα. Λέγεται μάλιστα ότι κατά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού ο Επίσκοπος ανύψωνε και την τιμία Χείρα. Την ώρα της ανυψώσεως άλλοτε εκτεινόταν και άλλοτε συστελλόταν. Με την έκτασή της δήλωνε ευφορία καρπών, ενώ με την συστολή δήλωνε   ανέχεια και φτώχεια. Για τον λόγο αυτό πολλοί αυτοκράτορες του Βυζαντίου επιθυμούσαν να την πάρουν και, κυρίως, οι Κωνσταντίνος και Ρωμανός, οι Πορφυρογέννητοι. Έτσι, λοιπόν, κατά την περίοδο που διετέλεσαν αυτοκράτορες αυτοί οι δύο, κάποιος διάκονος της Εκκλησίας των Αντιοχέων, Ιώβ ονομαζόμενος, ένα βράδυ που κατά την παράδοση οι Χριστιανοί τελούσαν την ακολουθία του Αγιασμού, άρπαξε την αγία χείρα του Προδρόμου και την μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ο φιλόχριστος αυτοκράτορας, αφού την ασπάσθηκε με   πολύ σεβασμό, την τοποθέτησε στα βασιλικά ανάκτορα.   Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Επισκόπου Φαναρίου Αγαθαγγέλου, τ. Ιανουαρίου, σελ. 99 -102. ΚΥΡΙΑΚΗ   ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ   ΚΑΛΗ & ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ   ΧΡΟΝΙΑ !!!  ΚΥΡΙΑΚΗ 07 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018   ΕΤΟΣ 1 8 Ο   ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 8 90 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΣΕΛΙΔΑ  2 από 4 Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ   Πώς σώθηκε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος από τη σφαγή των νηπίων που διέταξε ο Ηρώδης;   Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής ήταν τότε περίπου δύο ετών, αλλά σώθηκε εκ θαύματος.   Η μητέρα του Ελισάβετ τον πήρε στην αγκαλιά της και έτρεξε να κρυφτεί. Ανέβηκε στο βουνό. Πάνω στην μεγάλη της αγωνία έβγαλε κραυγή και είπε: «Όρος Θεού! Δέξου τη μάνα και το παιδί». Ευθύς το βουνό κόπηκε στην μέση. Μάνα και παιδί πέρασαν απέναντι!   «Η δε Ελισάβετ λαβούσα τον Ιωάννη πέτρα παρεκάλει. Δέξαι μητέρα μετά τέκνον, Λίθος μητέραν συν τέκνον δέχεται» (Όρθρος ΚΘ Δεκεμβρίου).   Εν τω μεταξύ ο Ηρώδης έψαχνε για τον Ιωάννη. Έστειλε στρατιώτες στον Ζαχαρία, τον πατέρα του Ιωάννη.  - Πού έκρυψες το παιδί σου; του είπαν.  - Εγώ είμαι λειτουργός του Υψίστου, δεν γνωρίζω πού είναι τώρα ο υιός μου, απάντησε.   Οι στρατιώτες μετέφεραν τα νέα στον Ηρώδη. Ο Ηρώδης θύμωσε. Έδωσε εντολή να σφάξουν τον πατέρα του Προδρόμου. Και τον έσφαξαν μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου (Μτ.23:35).   Από   την ιστοσελίδα «Διακόνημα»   Πίσω απ’   το γέλιο…   Πιο πολύ από εκείνους που κλαίνε πονάω αυτούς που συνεχώς «γελάνε» και κάνουν και τους άλλους χαρούμενους. Είναι που καλά  γνωρίζω πως πίσω από το προσωπείο του γέλιου, κρύβεται γυμνή και ανυπεράσπιστη μια θρυμματισμένη ψυχή. Μια καρδιά ευαίσθητη, μεταξένια σε βλέμματα, καταστάσεις και πρόσωπα. «Μόνο ένα πράγμα σας   ζητώ να ’χετε κατά  νου όταν βρίσκεστε με ανθρώπους που σας κάνουν να ξεκαρδίζεστε, που κοντά τους ανοίγει η καρδιά σας: να θυμάστε πως την ίδια στιγμή που δίνουν φτερά στην ψυχή σας, η δική τους δεν μπορεί να πετάξει απ’ το βάρος που την πλακώνει –   κι όσο   μπορείτε, όσο αντέχετε, να ψάχνετε κάτω απ’ την επιφάνεια του χαμόγελού τους, και βρίσκοντας τον σκοτεινό πυρήνα του, να του δίνετε όση αγάπη και φροντίδα σας περισσεύει.»   Εεε και που' σαι, από όλα τα καλλυντικά που φοράς, το δάκρυ σου πάει περισσότερο, άστο να σε λυτρώσει, μη το τυραννάς στις άκρες των ματιών σου...   π . Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος   Για να νιώθεις πάντα αγάπη, πρέπει να πάρεις μια πολύ σκληρή απόφαση   Σ΄αυτή την κρύα σπηλιά πρώτα άρχισε να χτυπά η πλέον ζεστή καρδιά, που χτύπησε στη γη. Κάθε κτύπος τούτης της καρδιάς σήμαινε αγάπη και μόνο αγάπη προς το γένος των ανθρώπων.   Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς   Να θυμάστε ότι ο ληστής στο σταυρό ήταν ακόμα κρεμασμένος για ώρες και υπέφερε σκληρά για τις αμαρτίες του, παρόλο που είχε ήδη λάβει χάρη. Έχουμε πολλά να αντέξουμε.   Ηγούμενος Νίκον (Bορομπιόφ)   Για να νιώθεις πάντα αγάπη, πρέπει να πάρεις μια πολύ σκληρή απόφαση: Να αγαπάς, ό,τι κι αν γίνει...   Ιερέας Πωλ GUMEROV   Ο μεγαλύτερος εχθρός στην οικογενειακή ζωή είναι εγωιστής. Το μεγάλο μυστήριο της οικογενειακής ζωής είναι να μάθεις να συγχωρείς. Καλύτερα να μην αλλάξεις τη γυναίκα σου, αλλά να αλλάξεις   τον εαυτό σου. Μην είσαι δάσκαλος για τη γυναίκα σου. Ο καλύτερος τρόπος να της μάθεις είναι να την αγαπάς.   Γέρων Γαβριήλ Καρυές   Οι πύλες της κόλασης, , δεν θα νικήσουν την εκκλησία, αλλά μπορούν να νικήσουν πολλούς από αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς   τους ως πυλώνες της Εκκλησίας, όπως μας δείχνει η ιστορία της Εκκλησίας .   Αρχιεπίσκοπος Αλβέρτος (Taushev)   Πως θα σου φαινόταν;   Πως θα σου φαινόταν, το να περίμενες όλη μέρα ένα μήνυμα μου, ένα τηλέφωνό μου, αλλά εγώ λόγω δουλειάς να μην έβρισκα το χρόνο;   Πως θα σου φαινόταν, να μαγείρευες,    να σκούπιζες,  να έπλενες, να σιδέρωνες, να κοίμιζες και τα παιδιά και εγώ στο τέλος της ημέρας, να μην αναγνώριζα τίποτα από αυτά, να μην τα πρόσεχα καν, να τα θεωρούσα δεδομένα;   Πως θα σου φαινόταν, να ήθελες να σου χαμογελάσω,  να κάτσουμε λίγο, να τα πούμε, να σου πω τα νέα μου, και να ακούσω τα δικά σου, να μου πεις μικροπροβλήματα και παραπονάκια από τη μέρα που πέρασε, αλλά εγώ να ήμουν πολύ κουρασμένος για κάτι τέτοιο;   Πως θα σου φαινόταν, να ένιωθες ότι προσπαθείς μόνος σου, να ένιωθες ότι χανόμαστε, ότι απομακρυνόμαστε ο ένας από τον άλλον και εμένα να  ήταν σαν να μην με ένοιαζε, να σου έλεγα ότι όλα αυτά είναι στο μυαλό σου;   Για πες μου…   Πως θα σου φαινόταν;   …………………………………………………………..   Τότε, λοιπόν, εσύ, γιατί μου φέρεσαι έτσι;   Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος , Ψυχολόγος M.Sc.    ΚΥΡΙΑΚΗ 07 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018   ΕΤΟΣ 1 8 Ο   ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 8 90 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΣΕΛΙΔΑ  3 από 4 Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ   Μην αναβάλεις την χαρά...   Μια από την βασικές αιτίες που δεν χαιρόμαστε είναι ότι περιμένουμε να συμβεί κάτι σπουδαίο, μεγάλο, φοβερό και    εκπληκτικό, για να πούμε έχω αιτία να είμαι χαρούμενος . Άδικα περιμένουμε. Δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα. Η ζωή είναι μικρά πολύ μικρά καθημερινά πράγματα. Εκεί είναι η ομορφιά της.   Μαθαίνουμε να μην αναβάλουμε την χαρά, περιμένοντας μια μεγάλη στιγμή.   Η χαρά είναι κρυμμένη στο πρωινό ξύπνημα, στην χαραυγή, στο καφέ ή τσάι που φτιάχνεις ή πίνεις. Στην προσευχή που έχει ευχαριστία και δοξολογία. Σε ένα καντήλι που θα ανάψεις, σε ένα λιβάνι που θα μυρίσεις, στο φαγητό που ετοιμάζεις για σένα ή την οικογένεια σου . Στην δουλειά που κάνεις ή   μοιράζεσαι με άλλους ανθρώπους . Στον περίπατο με έναν καλό φίλο ή το αγαπημένο μας ζώο. Στην βροχή που σε πλένει, στην γη που σε κρατά, στον αέρα που σε σκορπά, στην φωτιά που μέσα σου κεντά.   Στην χειραψία που είσαι παρών. Στην αγκαλιά που δεν είσαι απών. Στο φιλί που λαχταράς, στην ψυχή που αγαπάς στο έρωτα που δεν ρωτά.   Πάψε να τα αναβάλεις όλα για μετά, δεν υπάρχει παρά μόνο στον νου σου, το μόνο που υπάρχει είναι το τώρα, και εσύ δυστυχώς έμεινες στο πουθενά.   π . λίβυος   Το Ιερό Ραβασάκι   Κάθε Δευτέρα μετά την συνάντηση στο πνευματικό κέντρο της ενορίας μας, μία κοπέλα που εργάζεται ως  νοσηλεύτρια στο νοσοκομείο της   Νάουσας μου δίνει ένα χαρτάκι.   Με πλησιάζει, μου φιλά το χέρι και συγχρόνως το μικρό χαρτάκι περνά στην παλάμη μου. Δύο τρία ονόματα τις περισσότερες φορές. Χθες ήταν εφτά. Ονόματα ανθρώπων που κοιμήθηκαν. Κάθε εβδομάδα άλλα ονόματα. Κάθε εβδομάδα. Χωρίς σταματημό. Μου δίνει το χαρτάκι ώστε να τους μνημονεύω. Τόσα ονόματα. Τόσες ψυχές. Νέοι, ηλικιωμένοι, γυναίκες, άνδρες. Φεύγουν απότομα, κάποιοι άλλοι φεύγουν αργά αργά, μαρτυρικά. Κάποιοι προλαβαίνουν να δούνε την αλήθεια της ζωής και του θανάτου, να κοινωνήσουνε από του παπά το χέρι την αιωνιότητα, να δακρύσουν για την ζωή που δεν έζησαν, για την ζωή που έζησαν…   Όλοι άνθρωποι που πόνεσαν, που χάρηκαν, που πέρασαν από την γειτονιά μας, που αγνάντεψαν τον ίδιο ουρανό με μας κι ας μην τους γνωρίσαμε ποτέ.   Κάθε φορά που με πλησιάζει αυτή η κοπέλα μία χαρμολύπη γεμίζει η ύπαρξή μου. Ευγνωμονώ το Θεό που υπάρχουν άνθρωποι    που δεν ξεχνούν όσους φεύγουν.   Τί διακόνημα κι αυτό; Να συμπληρώνει κάθε εβδομάδα το ιερό ραβασάκι. Να γράφει εκεί μερικά ονόματα που περικλείουν ολόκληρες ζωές, πτώσεις και αναστάσεις, πάθη και αρετές, αμαρτία και μετάνοια, φίλους και εχθρούς, ευτυχία και δυστυχία, έρωτες και αγάπες, εμπάθειες και μίση, τραγούδια και μοιρολόγια.   Αυτό το χαρτάκι. Άλλη μία υπενθύμιση της προσκαιρότητάς μας.   Πόσο εύθραυστοι είμαστε…   Άραγε θα θυμάται κανείς το όνομά μας; σκέφτομαι· όχι για τίποτα άλλο, παρά μόνο να λένε και για μας ένα «Κύριε, ελέησε τον δούλο σου…».   π. Παύλος Παπαδόπουλος   Ένα κουκούλι θα μας μεταμορφώσει σε πεταλούδες!   Μία πεταλούδα πριν ανοίξει τα φτερά της , πριν χαθεί στους μυρίπνοους αιθέρες πρέπει να μείνει στο κουκούλι της με υπομονή και καρτερία. Όταν έρθει η ώρα της, σπάει με τα φτερά της την ζωογόνα φυλακή της και δικαιώνει την καρτερία της.   Κάποιες στιγμές της ζωής μας μοιάζουν πολύ με ένα κουκούλι. Νιώθουμε εγκλωβισμένοι, νοιώθουμε αιχμάλωτοι, νιώθουμε προδομένοι από την ζωή. Όμως δεν είναι έτσι. Εάν θέλουμε από «προνύμφες» να γίνουμε αμέσως πεταλούδες τότε βρισκόμαστε σε πλάνη. Το κουκούλι –η υπομονή και η καρτερία - είναι αυτό που θα μας μεταμορφώσει. Το κουκούλι είναι αυτό που θα μας αναστήσει, θα μας κάνει πιο δυνατούς, πιο όμορφους, πιο σοφούς…θα μας γεμίσει με πνοή Θεού, με βλέμμα καθάριο, με σώμα αιθέριο.   Το ότι έγινες πεταλούδα το οφείλεις σε κάποιο «κουκούλι», το ότι διατηρείσαι πεταλούδα το οφείλεις και πάλι στην Ζωή που σε δοκιμάζει, σε ασκεί, ώστε να παραμένεις δυνατός/τη, ώστε να παραμένεις βάλσαμο  για όλους τους άλλους που σε θωρούν μέσα από τα δικά τους κουκούλια και ελπίζουν και στην δική τους μεταμόρφωση.   Υ.Γ. Καλή δύναμη και υπομονή..   αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος   Η Κατάθλιψη μας είναι η Αξόδευτη Αγάπη μας   Είναι κάτι καρδιές που έχουνε τόση αξόδευτη αγάπη και δεν ξέρουνε πώς να την ξοδέψουν και γι’αυτό βασανίζονται. Βασανίζονται όχι γιατί αγαπούν, αλλά  γιατί αγαπούν πολύ κι όμως φοβούνται να το εκφράσουν,  να το δείξουν.   Μην φοβάσαι μη παρεξηγηθείς, μην φοβάσαι εάν φέρεις τους άλλους σε «δύσκολη θέση». Συνήθως η αγάπη κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα, γιατί μάθανε να μένουνε στους τύπους και στον καθωσπρεπισμό· μια γνήσια αγκαλιά και ένα φιλί συνήθως ξαφνιάζει τους ανθρώπους που συνθηκολόγησαν με τις τυπικές χειραψίες και τα αδιάφορα νεύματα «ενδιαφέροντος».   Ξόδεψε λοιπόν την αγάπη σου δείχνοντάς την. Ξόδεψέ   την γιατί αλλιώς μπορεί να γίνει ιδιοτροπία, απομόνωση, σκληρότητα ακόμα και κατάθλιψη.    ΚΥΡΙΑΚΗ 07 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018   ΕΤΟΣ 1 8 Ο   ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 8 90 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΣΕΛΙΔΑ  4 από 4 Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ   Όπως πολύ σωστά   είπε ένας πάτερ: «Η κατάθλιψη μας είναι η αξόδευτη αγάπη μας»   π. Παύλος Παπαδόπουλος Χριστός ετέχθη! Εμείς;   Ευρηματική Χριστουγεννιάτικη κάρτα του  Alexei Kyrilloff Τα   πιστεύω του Αγίου Νεκταρίου   Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος: «Ὁ Θεός γιά μένα εἶναι δόξα, πλοῦτος καί καύχημα. Εἶναι τό γλυκύτατο καί πιό εὐχάριστο πράγμα. Εἶναι ἡ φροντίδα καί τό ἐντρύφημά μου. Ἡ ψυχή μου εἶναι δημιούργημα τῆς πνοῆς τοῦ Θεοῦ. Τό σῶμα μου εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ. Θεία χάριτι εἶμαι  γένος τοῦ Θεοῦ. Ἀπ᾿ τό Θεό ἔλαβα τήν ὕπαρξη ἀλλά καί τή δυνατότητα νά κινοῦμαι, ν᾿ ἀναπνέω καί νά μιλάω.   Στό Θεό καθημερινά ἐμπιστεύομαι τό πνεῦμα μου. Στό Θεό προσεύχομαι. Ζῶ μέ τό Θεό, δουλεύω καί βρίσκομαι μέ τό Θεό»…   Εἶμαι εὐτυχισμένος μέ τό μεγάλο, ἰσχυρό καί ζῶντα Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι πάροχος βοηθός καί τελειωτής τῶν καλῶν. Εἶναι ἐπόπτης τῶν ὅσων σκέφτομαι, λέω καί κάνω. Δέχομαι τό Θεό ὡς φοβερό κριτή τῶν ὅσων ἔχω κάνει. Ἔχω Θεό ἤπιο καί συγχωρητικό, μακρόθυμο καί πολυέλεο, σωτήρα καί λυτρωτή.   Γνωρίζω Θεό πού εἶναι ἡ ἀρχή τῶν πάντων, πού δίνει τά ἀγαθά, πού εἶναι προνοητής, ἐπόπτης, πάνσοφος, παντογνώστης, πού γνωρίζει καί τά μέλλοντα καί τά παρόντα καί τά παρελθόντα. Ὑμνῶ, δοξάζω, εὐλογῶ καί ὑπερυψώνω τόν ἀγαθό, ἅγιο, δίκαιο καί ἀληθινό Θεό».   Προσκυνῶ καί λατρεύω τό φιλάνθρωπο Θεό. Πιστεύω στό Θεό, ἐλπίζω στό Θεό, ἀγαπῶ τό Θεό, πού εἶναι ἡ πηγή τῆς ἀγάπης. Ἡ ψυχή μου καί ἡ διάνοιά μου ἀνυψώνονται στό Θεό καί βρίσκουν ἀνάπαυση. Ἡ καρδιά μου ποθεῖ πολύ τό Θεό.   Ὁμολογῶ   ἕνα Τρισήλιο καί Τρισυπόστατο Θεό. Κηρύττω ἕνα Θεό ἄναρχο, ἀΐδιο, ἁπλό, ὑπερούσιο καί ἀμέριστο. Τήν αὐτήν Μονάδα καί Τριάδα. Αὐτά ὁμολογῶ, πιστεύω καί κηρύττω».   Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι    κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.   Ἀμήν.   Από   την ιστοσελίδα «Ζωντανό Ιστολόγιο»   Ο διπλανός μου   Ὁ διπλανός μου! Αὐτός πού περπατᾶ στό πλάι μου. Αὐτός μέ τόν ὁποῖο συναντηθήκαμε μιά μέρα κι ἀπό τότε διανύουμε μαζί ἕνα μεγάλο μέρος ἀπό τό μῆκος τοῦ δρόμου τῆς ζωῆς. Αὐτός μέ τόν ὁποῖο μοιράζομαι τό πλάτος τοῦ δρόμου, στήν πορεία τῆς ζωῆς. Δίπλα - δίπλα…   Ὁ διπλανός μου! Ὁ σύζυγος, ὁ συγγενής, ὁ συνάδελφος. Ἄραγε πόσο τόν γνωρίζω; Πόσο ἀφουγκράζομαι τόν πόνο του, πόσο συμμετέχω στήν χαρά του;   Ποιά θέσι τοῦ ἔχω δώσει στήν ζωή μου; Εἶναι φίλος ἤ ἐχθρός; Ξένος ἤ ἀδελφός; Μήπως στέκομαι δίπλα του ἁπλῶς ἀπό τόν φόβο τῆς μοναξιᾶς;   Ὁ διπλανός μου…! Τί τέλος πάντων σημαίνει γιά μένα; Ἄν εἶναι ὁ πλησίον τοῦ Εὐαγγελίου, τότε ἀναγνωρίζω τίς εὐθύνες μου. Ὀφείλω νά δείξω συμπαράστασι, νά προσφέρω ὑπηρεσίες, νά σκύψω γιά  νά τόν σηκώσω, ἄν κάποιο ἐμπόδιο τόν κάνη νά σκοντάψη καί νά πέση…   Καί μόνο αὐτά; Ὁ πλησίον εἶναι εἰκόνα τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ. Στά χέρια του κρατᾶ τό εἰσιτήριο γιά τήν Οὐράνια Βασιλεία. Δέν εἶναι τό δικό του. Εἶναι τό δικό μου εἰσιτήριο! Ὁ διπλανός μου, λοιπόν, δέν εἶναι πρόσωπο ἀδιάφορο  γιά μένα καί τό μέλλον μου. Ἀντίθετα. Εἶναι τό σημαντικότερο κομμάτι τῆς ζωῆς μου. Ἀπό αὐτόν ἐξαρτᾶται ἡ εὐτυχία μου σέ τοῦτον τόν κόσμο. Ἀπό αὐτόν ἐξαρτᾶται καί ἡ σωτηρία μου…   Μακάρι σύντομα νά ἐκτιμήσω τόν ρόλο του. Θά ἔχω κάνει τήν ἐξυπνότερη κίνησι…   Από το Περιοδικό «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ»   Δίκτυο Προσευχής   Από την Κυριακή 5 Ιουλίου 2015   και κάθε βράδυ   11.00 –  12.00  , όσοι θέλουμε, να κάνουμε στο   σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας   και την Ευχή    να σκεπάσει την Πατρίδα μας και τον Λαό μας. «Την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού φύλαξον ημάς    υπό την Σκέπην Σου»   Ἐπισκεφθεῖτε τὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἐνορίας μας:  http://saintpanteleimochania.wordpress.com  Εφημερίδα ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ   ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ   ΑΜΠΕΡΙΑΣ ΧΑΝΙΩΝ   ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΥΛΗΣ:   Πρωτ π.ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΤΑΠΙΔΗΣ   Πρωτ.π.ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΥΔΟΥΜΝΑΚΗΣ   ΤΗΛ. ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ: 28210-43053
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks